het ontstaan van de Wildschönau

Wie vaker in de Wildschönau is geweest zal zeker de sage van de draak kennen. Voor diegene die hier voor het eerst zijn zullen wij het vertellen.Zo u misschien is opgevallen staat er in het wapen van de Wildschönau een draak en deze draak heeft volgens de sage alles te maken met het ontstaand van het dal en dan met name het gedeelte waarin Multhal en Auffach liggen. Wat was namelijk het geval? Het huidige dal was vroeger een groot meer en wetenschappelijk onderzoek heeft uitgewezen dat meer liep vanaf Oberau (ongeveer bij dr. Bachman) tot aan Schwarzenau in Auffach. Door Jozef Hofer werd de schatting gemaakt dat dit meer zo groot was als de Achensee. Het meer had aan de kant van Oberau een kleine wateruitgang bekend als de Wildschönauer Ache, en deze liep via Niederau naar Wörgl. Verder was er een afwatering genaamd de Kundler Ache en deze liep richting Kundl.
Beide afwatering bestaan ook nu nog. In het meer huisde een vuurspuwende draak en die maakte het de met name hoger gelegen bewoners behoorlijk lastig. Op zekere dag gelukte het een boer om met een list de draak te doden. Maar voordat het beest geheel dood was beet hij in zijn doodsstrijd de enorme rotspartijen naar Kundl door en daardoor liep het meer leeg.Doordat het rottende kadaver in het drooggevallen dal bleef liggen brak de pest uit. Door deze ziekte zijn alle inwoners van de Wildschönau en een groot aantal uit andere dalen gestorven. Slechts één man uit de Wildschönau en een meisje uit het Brixendal overleefden de pest. Zij hebben elkaar ontmoet op de Rosskopf. Deze berg is gelegen op de scheiding tussen de Wildschönau en het Brixendal. Aangezien zij wel wat in elkaar zagen zijn ze getrouwd. Hun nakomelingen zijn de huidige bewoners van deWildschönau. Wie meer wil weten over dit prachtige dal doet er goed aan de diavoorstellingen te bezoeken die bijna wekelijks worden gehouden. Ook de videoband geeft een goed beeld van de Wildschönau.
Verder kunt u diverse musea bezoeken, aan te raden zijn: Bergbauernmuseum z' Bach in Oberau, Elebnisbergwerk in Thierbach en het 1ste Tiroler Holzmuseum.

De betekenis van de „klokkenstoel“

De spraak van de huisklok – dakklok en de klokkenspreuk
Een bijzonder onderdeel van de Wildschönau en de rest van het Tiroler dialectgebied zijn de zogenaamde dakklokken. Ze worden (en werden) geluid als men b.v de huisgenoten op het veld en de buiten spelende kinderen naar huis wilde hebben. Iedere klok heeft een andere toon en buiten dat, werd de klok zo de “boerin” wilde, flink, resoluut, krachtig of langzaam “geluid”. Er werden bijnamen gemaakt die sloegen op het karakter van diegene die de klok luidde. De klok werd echter ook geluid bij brand, ongevallen en plotselinge ziekte. Men kon precies horen wanneer een klok voor noodtoestanden werd geluid en wanneer men thuis moest komen voor het eten. Voor het eten werd de klok rustig en gelijkmatig geluid.
Klokluiden voor het eten
Alleen soep, alleen soep, aardappels , niets dan aardappels, gevulde deegtasjes, goed en genoeg, matige kost, matige kost (vetarm)

Orginele tekst is overgenomen uit het boek „Wildschönau“van Hans Mayr.
Op bovenstaande tekst in copyright van toepassing en mag op geen enkele wijze overgenomen worden.
Originaltext entnommen dem Heimatbuch' Wildschönau"

Videoband over Wildschönau is te koop bij de VVV, Houtmuseum en andere winkels.
Diavoostelling over de Wildschönau vinden elke week in Auffach, Oberau en Niederau plaats.